Wszystko zaczęło się z końcem XIX wieku we Francji, kiedy prefekt miasta Seine, Eugene Poubelle, stworzył prawo dotyczące składowania śmieci i sprzątania ulic. Reguły dotyczące utrzymania porządku w miejscach publicznych były dla ówczesnych zarządców nieruchomości na tyle uciążliwe, że we Francji po dzień dzisiejszy worki na odpady noszą wdzięczną nazwę sacs poubelle, nawiązującą bezpośrednio do nazwiska owego prefekta.

Lata ’30 i ’40 to czas eksperymentów z tworzywem mającym posłużyć do wyrobu najtrwalszych i najwygodniejszych pojemników do składowania odpadów. Przełom nadchodzi dopiero w roku 1950, kiedy to kanadyjski wynalazca Harry Wasylyk tworzy pierwszy worek na śmieci wykonany z polietylenu. Do dziś zielony prototyp wykonany w zwyczajnej przydomowej kuchni znajduje się na szczycie listy najważniejszych wynalazków w historii Kanady. HDPE, czyli wspomniany już polietylen, tyle że o dużej gęstości, zostaje opracowany w latach ’50 w zakładach Phillips Petroleum w USA, jednak nie znajduje szerszego zastosowania. Przed stratami finansowymi i zastojem w magazynach Phillips Petroleum ratuje… szał na popularne do dziś hula-hop, które podbija serca nie tylko Amerykanów w 1957 roku.
Masowa produkcja i dystrybucja zielonego worka na śmieci to późne lata ’60 i firma Poly-Lina, która od końca lat ’90, po fuzji z niemieckim Paclanem, funkcjonuje jako CeDo.. Niemal równocześnie świat podbijają kuzyni zielonego kuchennego pomocnika: plastikowa torebka śniadaniowa oraz folia spożywcza. Końcówka lat ’70 to ekspansja popularnej plastikowej torby na zakupy, którą zastąpiono używane wcześniej torebki papierowe. Wszystkie te dobrodziejstwa i nowinki technologiczne od początku swego istnienia do dnia dzisiejszego produkuje  CeDo, nie pozostając bynajmniej jedynie przy wynalazkach minionych dziesięcioleci. W zakładach firmy nieustannie trwają prace nad udoskonaleniami znanych nam produktów, jak i artykułami, które są oryginalne i innowacyjne.

fot. coom.free.fr

Wspomniane wyżej francuskie sacs poubelle to nie wszystko – ten zwrot może się okazać przydatny także w innych językach. Kto wie, w jakich krajach, w trosce o utrzymanie porządku wokół, przyjdzie nam zaopatrywać się w worki na odpady?  W niektórych językach „worki na śmieci” brzmią naprawdę ciekawie:
po czesku – odpadní pytle
po chorwacku – vreće za smece
po węgiersku – szemeteszsák
po serbsku – kese za dubre
Dla tych, którzy nie chcą łamać sobie języka, na szczęście jest uniwersalny angielski dustbin liner.